Waar de straten van Damascus tot leven komen

Hoewel het leven aan boord, met veel mensen dicht op elkaar, soms wennen en onrustig is, voelt Hasan zich er goed en veilig: ‘Het is een plek waar ik open met mensen kan praten en waar ik rust vind om te tekenen. Ik kan me hier uiten en de aanmoediging die ik hier krijg, geven mij vertrouwen en nieuwe energie.’ Hoewel in zijn kamer er niet eens plek is om zijn tekeningen op te hangen, weerhoudt het hem er niet van om daar elke dag te blijven werken aan zijn kunst. Juist hier, tussen het wachten en opbouwen van een nieuw leven.

De 37-jarige Hasan woont in de noodopvanglocatie op de MS Galaxy. Deze veerboot ligt in Westelijk Havengebied van Amsterdam, waar ongeveer 1500 mensen verblijven. Het is daarmee de grootste opvanglocatie van de stad. De opvang, georganiseerd door het COA, is bedoeld als tijdelijke oplossing voor asielzoekers en statushouders in afwachting van doorstroom naar een reguliere locatie of woning. Het schip wordt sinds 2022 gebruikt en blijft naar verwachting in gebruik tot ten minste 2027.

Nieuw begin

De nieuwe start van Hasan staat voor de deur. Onlangs kreeg hij een verblijfsvergunning. De stap van asielzoeker naar statushouder betekent voor hem een nieuw begin. ‘Ik krijg een huurwoning toegewezen in Amsterdam. Hoelang ik moet wachten weet ik niet, maar ik weet dat dit een plek zal zijn waar ik verder kan bouwen aan mijn toekomst. Ik wil doorgaan met tekenen, mezelf blijven uitdagen en steeds beter worden. Het leven zal er anders uitzien dan vroeger.’

Want in Syrië was er weinig ruimte voor Hasan om zijn passie te ontwikkelen of kansen te krijgen om zijn talent te ontdekken. Al sinds zijn kindertijd tekent hij, het liefst met potlood. Hiermee kan hij naar eigen zeggen meer uitdrukken dan met kleur. Het liefste legt hij dan het straatbeeld van Damascus vast, zijn manier om een stukje van zijn verleden en zijn gevoel levend te houden. ‘De stenen, de details, de sfeer… Deze straten zijn een stukje van mijzelf. Een blijvende verbinding met mijn land.’

Contact met Nederlanders

Hier in Nederland ervaart Hasan gelukkig wel de ruimte om zijn passie te volgen. Zo mocht hij zijn tekeningen tentoonstellen in galeries in zijn vorige woonplaats Assen: ‘De aandacht, steun en mogelijkheden gaven mij hoop, iets wat onmisbaar is als je een oorlog meemaakt. Natuurlijk was het in Nederland moeilijk toen ik hier net kwam. Alles was nieuw, maar door het contact met Nederlanders groeide stap voor stap mijn zelfvertrouwen. Hoe meer ik hier met de mensen omga, hoe beter het gaat en hoe beter ik me voel.’

‘Tekenen en schilderen zijn niet alleen een uitlaatklep, maar ook een manier om mijn nieuwe leven betekenis te geven’, aldus Hasan. ‘Ik vind het interessant om te onderzoeken wat de verschillen zijn tussen de Midden-Oosterse en Europese kunsttradities. In mijn kunst laat ik dan zowel mijn eigen achtergrond zien als de klassieke Nederlandse invloeden.’

Met zijn verblijfsvergunning op zak en een woning in het vooruitzicht, kijkt Hasan met gezonde spanning naar wat komen gaat. Hij is in Syrië afgestudeerd in handel en import-export, maar of hij deze richting in Nederland zal voortzetten, weet hij nog niet. Ook al voelt alles nieuw en in beweging, met het vooruitzicht op een nieuwe woning en werk weet Hasan zeker dat hij zijn draai wel gaat vinden en zoveel mogelijk kunst gaat ontdekken. Eén ding is zeker, tekenen blijft hij altijd doen.